×

Błąd

Błąd krytyczny rozszerzenia [sigplus]: Dla folderu galerii obrazów pogrzeb-s-klemensy-6-gru-2012 oczekiwana jest względna ścieżka do folderu startowego określonego w konfiguracji rozszerzenia w zapleczu systemu Joomla!.

Błąd krytyczny rozszerzenia [sigplus]: Dla folderu galerii obrazów pogrzeb-s-klemensy-6-gru-2012 oczekiwana jest względna ścieżka do folderu startowego określonego w konfiguracji rozszerzenia w zapleczu systemu Joomla!.

6 grudnia 2012

Siostra Klemensa Durmowicz urodziła się 25 sierpnia 1917 roku we wsi Grabkowo, w powiecie włocławskim, z ro-dziców Ignacego i Franciszki z Szadkowskich. Zmarła we włocławskim szpitalu we wtorek 4 grudnia 2012 roku, w 95. roku życia i 74. powołania zakonnego.

Na chrzcie świętym 12 września 1917 r. w parafii św. Marii Magdaleny w Grabkowie otrzymała imię Genowefa. Sakrament bierzmowania przyjęła 20 czerwca 1926 r. w parafii św. Prokopa w Kłóbce. Rodzice prowadzili duże gospodarstwo rolne, mieli pasiekę. Mama należała do III zakonu franciszkańskiego i zajmowała się wychowaniem dziesięciorga dzieci: Ignacego, Ireny, Genowefy, Tadeusza, Jana, Andrzeja, Wacława, Franciszka, Antoniego i Antoniny. Siostra Klemensa ukończyła szkołę podstawową i 15 marca 1938 r. wstąpiła do Zgromadzenia, jeszcze za życia Założyciela – ks. bp. Wojciecha Owczarka. Nowicjat rozpoczęła 8 września 1938 r., pierwsze śluby złożyła 8 września 1939 r., m.in. z s. Michaelą Banasiak i s. Natalią Bartosiak. Był to początek wojny, czas nalotów i zagrożenia życia.

Po nowicjacie Siostra Klemensa została skierowana do domu głównego, gdzie do listopada 1942 r. pracowała w przejętym przez Niemców pensjonacie przy ul. Orlej, do końca wojny w Lipnie u państwa Pokornych i w szpitalu. Śluby wieczyste Siostra Klemensa złożyła 12 września 1945 r. Przez rok wykonywała prace domowe w domu nowicjackim przy ul. Leśnej (1945-1946), potem pracowała w przedszkolach: w Poznaniu (1946-1947), w Gdańsku przy ul. Kościelnej (1947-1948) i w Radkowie na Dolnym Śląsku (1948-1949). W domu macierzystym w latach 1949-1951 poznawała zawód dziewiarski. W tym celu korzystała też z kursów i 14 czerwca 1956 r. otrzymała dyplom mistrzowski w rzemiośle dziewiarskim. Lubiła swoją pracę i przez długie lata służyła zdobytymi umiejętnościami bliźnim, a młodszym siostrom je przekazywała. Siostra prowadziła pracownie dziewiarskie w Przedczu (1951-1952), w Łowiczu (1952-1955), w Pyzdrach (1955-1956), w Inowłodzu (1956-1957), we Włocławku przy ul. Leśnej (1957-1960), w Zakopanem (1960-1972) i ponownie w domu głównym (1972-1995).

Po pracowitym życiu Siostra Klemensa powróciła do dawnego domu nowicjackiego – przy ul. Leśnej we Włocławku, gdzie szyła i pomagała w pracach domowych, a w miarę upływu czasu, ubytku zdrowia i sił, coraz bardziej służyła wspólnocie modlitwą i cierpieniem. Chętnie dzieliła się doświadczeniem życiowym, wielokrotnie opowiadała o pracy dziewiarskiej i inne ciekawe historie ze swego życia. Włączała się do modlitewnej grupy wynagradzającej, działającej przy kościele ojców franciszkanów.

Siostra Klemensa wnosiła wiele ciepła i humoru, dla każdego miała dobre słowo. Chętnie modliła się z siostrami, lubiła przebywać we wspólnocie. Modlitwę wzmacniała ascezą, miała nabożeństwo do Matki Bożej i św. Józefa, wzywała pomocy wielu orędowników, m.in. świętej Barbary. Codziennie uczestniczyła we Mszy św. w domowej kaplicy, w konferencjach podczas dni skupienia, długo adorowała Pana Jezusa, prowadząc z Nim dialog, korzystała regularnie z sakramentu pokuty. Wspólnie z siostrami świętowała w refektarzu imieniny i inne uroczystości. Modliła się o szczęśliwą śmierć, pamiętała o rodzinie, interesowała się sprawami Zgromadzenia, omadlała przygotowanie do otwarcia Domu Dziecka, cieszyła się nowymi powołaniami.

Przez ponad siedem ostatnich lat korzystała już z wózka inwalidzkiego i troskliwej pomocy ze strony sióstr: s. Kazimiery Pruś, s. Łucji Uczciwek, s. Agnieszki Jabłonowskiej, a w ostatnim czasie – s. Magdaleny Michaś. Była im za to ogromnie wdzięczna. Często odwiedzała ją rodzina, ostatnio w dniu imienin – 23 listopada br.

We wspomnienie św. Barbary – 4 grudnia 2012 r. – po południu, stan zdrowia Siostry uległ znacznemu pogorszeniu. Wezwana karetka pogotowia odwiozła Siostrę na izbę przyjęć do Szpitala Wojewódzkiego we Włocławku. Tam zmarła ok. godz. 1640 w obecności s. Magdaleny Michaś, która towarzyszyła jej modlitwą różańcową.

Msza święta pogrzebowa została odprawiona w czwartek 6 grudnia 2012 r. o godz. 1000 w kościele Najświętszego Serca Jezusowego we Włocławku, po czym ciało zmarłej Siostry Klemensy Durmowicz spoczęło w kwaterze sióstr z domu generalnego na cmentarzu komunalnym przy ul. Chopina.


  • galeria zdjęć:

{gallery slider=boxplus.transition animation=6000}pogrzeb-s-klemensy-6-gru-2012{/gallery}

(kliknij na zdjęcie aby powiększyć)

Info

Oficjalna strona zgromadzenia Sióstr Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi.

Powołanie | Służba | Praca